Jutro, później, kiedyś…

Nie odkładajmy ludzi na później. Nie odkładajmy też życia. Kochajmy teraz, żyjmy teraz. Powinniśmy mówić o uczuciach, zarówno tych dobrych, jak i tych złych. Bądźmy blisko siebie. Śmiejmy się, przytulajmy, wzruszajmy, chodźmy za rękę. Patrzmy w gwiazdy i podziwiajmy tęczę w deszczu.
Nie jutro, kiedyś, później, ale…

Dziś.

Bo jutro słońce może zgasnąć, gwiazdy nie zaświecić.
Jutra dla nas może już nie być.

Doceniajmy to, co naprawdę jest ważne…
Możemy mieć wiele – auta, kasę, dziesiątki znajomych i kompanów do imprez… ale gdy wrócimy do domu, który jest zupełnie pusty…
obudzimy się w łóżku, w którym nikt nie będzie rano na nas czekał, zrozumiemy, że chwilowe przyjemności i rzeczy materialne nie zastąpią drugiego człowieka, który oddaje nam siebie w całości – uszczęśliwia, docenia i zawsze jest gotów, aby nas wysłuchać.

Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, kiedy zaczyna się szczęście?

Właśnie wtedy, kiedy człowiek przestaje się bać…
Bać tego, co ludzie powiedzą.
Tego, jak go ocenią.
Tego, co zrobią, kiedy się dowiedzą.
Żyć po swojemu.
Żyć na własny rachunek i na własną odpowiedzialność.
Wybierać, chociaż wybory te nie zawsze są jasne i oczywiste.
Chwilowej samotności.
Własnego towarzystwa.
Własnych uczuć.
Wiedzy, że to właśnie MY jesteśmy odpowiedzialni za nasze uczucia i za nasze życie.

Jeśli spotkasz człowieka, który dzwoni do Ciebie tylko po to, by usłyszeć Twój głos;
Kogoś kto się śmiej i płacze wraz z Tobą;
Ktoś kto myśli o Tobie przed zaśnięciem i kiedy się budzi;
tego który obejmuje Cię bez żadnego powodu;
Kto akceptuje Cię i nie chce zmieniać, nawet jeśli popełniasz błędy;
Mężczyznę, który dzwoni do Ciebie ponownie nawet wtedy, gdy jesteś nieznośna;
Kto nie dba o to, czy przez lata nabierasz masy lub chudniesz;
Tego który pyta Cię, co chcesz dzisiaj zjeść lub czy już jadłaś;
Który pyta czy zapięłaś pasy i jesteś bezpieczna;
Ten który bierze Cię za rękę by pokazać Ci jak bardzo troszczy się o Ciebie i jakie ma szczęście, że Cię ma;
Więc, jeżeli spotkasz takiego człowieka, kochaj go, bo on Cię kocha i nigdy nie przestanie!

Zrozumiałam, że ludziom należy dać wolność do robienia tego, czego chcą.
W końcu każdy, kto chce zostać… pozostaje.
Kto chce Cię szanować… szanuje.
Kto chce Cię w swoim życiu, trzyma Cię tak mocno, a ci, którzy chcą odejść i tak od Ciebie odejdą.

Moja niepowtarzalna i ukochana babcia zawsze powtarzała:

Związki, które trwają, to te, które rozumieją, że nie zawsze możesz dać z siebie wszystko – 50/50.
W niektóre dni, kiedy się budzę, mogę dać z siebie tylko 30%, a więc Twój dziadek musi dać brakujące 70%. Czasami daję 90%, a on 10%, bo ważne jest to, aby ZAWSZE było 100% miłości.

I wierzę, że to jest prawda.

Istota relacji polega na posiadaniu drugiej osoby jako partnera – kogoś, kto Cię wspiera bez względu na wszystko, kto Cię zrozumie, nawet jeśli ma odmienne zdanie. Chodzi o to, żebyście dyskutowali, kłócili się, bronili swoich poglądów, szukali kompromisów – otworzyli się przed sobą, żebyście poznawali swoje pasje, nie zamykali się w czterech ścianach, ma być ciekawie, ma się dziać. Chodzi o to, aby spotkać taką osobę, która sprawi, że będziesz chciał być lepszym człowiekiem. I która Ci w tym pomoże. Nie wybieraj najpiękniejszej osoby na świecie. Wybierz osobę, która sprawi, że Twój świat stanie się najpiękniejszy i nigdy z niej nie rezygnuj.

Często nie pamiętamy, jak ważna jest zwyczajna rozmowa, wspólna kawa, dobre słowo na dobranoc. Zapominamy, że to słowa budują mosty, a milczenie jak ogień je spala, bez możliwości powrotu.
Tracimy świadomość, ile znaczą drobiazgi, dobre gesty, ciepło głosu, smaki i zapachy. Zapominamy, że mamy emocje i marzenia.
Zapominamy, że jesteśmy tylko ludźmi…

Pamiętaj, że w chwilach zazdrości – ślepiec zaczyna widzieć więcej niż kiedykolwiek, niemy zaczyna mówić gdy jest już za późno, a głuchy słyszy nie tylko to, co tylko chce.

Nigdy nie żałuj bycia dobrym dla nieodpowiednich osób.
Twoje zachowanie mówi wszystko o Tobie,
a ich zachowanie mówi wystarczająco na ich temat.

Zawsze pamiętajmy o tym, aby cenić chwile, doceniać ludzi dookoła nas i żyć pełnią życia, ponieważ nigdy nie wiemy, co przyniesie jutro. Życie jest zbyt krótkie, aby spędzić je w strachu, zazdrości i niepewności. W końcu to my tworzymy nasze życie i naszą rzeczywistość. Wierzę, że jeżeli będziemy autentyczni, szczerzy i wrażliwi, uda nam się stworzyć życie pełne miłości i szczęścia.